Η απαίτηση του να επιτελούμε την κανονικότητα, σημαίνει για μας την υπέρβαση της ίδιας μας της νευροβιολογίας.

Η "γλώσσα σώματος" έχει νευροβιολογική βάση, δεν χτίζεται εξωτερικά. 

Αυτό που πάνε μερικοί τάχα να "διδάξουν" σε Αυτιστικά παιδιά, κανονικά δεν το κάνει ούτε ηθοποιός στο θέατρο. 

Καθημερινά, ακόμα και αν δεν το συνειδητοποιούμε βιώνουμε την ακύρωση του τρόπου ύπαρξής μας. Αυτό πάει βαθιά μέχρι τον τρόπο που κινείται το φυσικό μας σώμα. 

Η απαίτηση του να επιτελούμε την κανονικότητα, σημαίνει για μας την υπέρβαση της ίδιας μας της νευροβιολογίας. 

Αν νομίζετε ότι είναι τόσο απλό όσο το να "διδάξετε" "δεξιότητες" και συγκεκριμένη "γλώσσα σώματος", είστε πολύ μακριά. 

Για πολλά Αυτιστικά άτομα η παρατήρηση και υιοθέτηση μοτίβων συμπεριφορών είναι αστείο, δεν αποτελεί κανένα θέμα.

-

Και να πω και κάτι, προσωπικά εντελώς: Είναι ΥΒΡΙΣ να χρησιμοποιείται το ΘΕΑΤΡΟ με αυτόν τον τρόπο, για την επιτέλεση και τους σκοπούς του neuronormativity. Ύβρις προς το θέατρο και ύβρις προς τη φύση.